Dlaczego każda placówka potrzebuje procedury
W ostatnich latach wiele szkół, urzędów i firm w Polsce otrzymywało groźby podłożenia ładunku – telefonicznie albo masowymi e-mailami. Zdecydowana większość okazuje się fałszywa. Problem w tym, że w chwili zgłoszenia nikt tego nie wie, a chaos, sprzeczne decyzje i improwizowana ewakuacja same w sobie stwarzają zagrożenie.
Dobra procedura nie straszy. Daje ludziom proste odpowiedzi na trzy pytania: co robię, komu mówię, kto decyduje.
Trzy rodzaje zgłoszeń – trzy sposoby reakcji
1. Groźba przez telefon
- Zachowaj spokój, nie rozłączaj się i staraj się przedłużyć rozmowę.
- Notuj wszystko: godzinę, dokładne słowa, cechy głosu (płeć, wiek, akcent, emocje), dźwięki w tle.
- Zadawaj proste pytania: gdzie jest ładunek, kiedy ma wybuchnąć, jak wygląda, dlaczego.
- Po rozmowie natychmiast powiadom kierownika i dzwoń pod 112.
Warto, żeby przy każdym telefonie w sekretariacie leżała gotowa karta zgłoszenia z tymi pytaniami – w stresie nikt ich sobie nie przypomni.
2. Groźba e-mailem lub w wiadomości
- Nie usuwaj wiadomości i nie odpowiadaj na nią.
- Nie przesyłaj jej dalej „do wszystkich” – powiadom osobę odpowiedzialną zgodnie z procedurą.
- Zgłoś sprawę na policję (112) – służby mogą wiedzieć, czy to część masowej akcji.
3. Podejrzany przedmiot lub przesyłka
- Nie dotykaj, nie przesuwaj, nie otwieraj – nawet „żeby sprawdzić”.
- Oddal się i nie pozwól innym podchodzić; odizoluj miejsce.
- W bezpośredniej bliskości przedmiotu nie używaj telefonu ani radiotelefonu.
- Zapamiętaj, jak wygląda przedmiot i gdzie leży, i przekaż to służbom – dzwoń pod 112.
Rozpoznanie i neutralizacja ładunków to wyłącznie zadanie właściwych służb. Rolą personelu jest szybkie zgłoszenie, odizolowanie miejsca i spokojna organizacja ludzi.
Kto decyduje o ewakuacji?
Decyzję podejmuje kierownik obiektu (dyrektor, zarządca) zgodnie z planem, a po przybyciu służb – we współpracy z nimi. Procedura musi jasno wskazywać:
- kto decyduje i kto go zastępuje pod nieobecność,
- jakim sygnałem ogłasza się ewakuację (w szkole – innym niż przy alarmie pożarowym, jeśli tak przewiduje plan),
- którymi drogami i do jakiego punktu zbiórki wychodzą ludzie – z dala od miejsca, gdzie leży podejrzany przedmiot,
- kto sprawdza listy obecności i kto informuje rodziców lub pracowników.
Z czego składa się dobra procedura
- Role – kto przyjmuje zgłoszenie, kto decyduje, kto kontaktuje się ze służbami, kto prowadzi ewakuację.
- Karta zgłoszenia telefonicznego przy każdym aparacie.
- Zasady dla poczty i przesyłek – co jest „podejrzane” i kogo powiadomić.
- Powiązanie z planem ewakuacji i punktem zbiórki.
- Komunikacja – jeden komunikat do rodziców/pracowników, bez plotek i zgadywania.
- Ćwiczenie – procedura, której nikt nie przećwiczył, w stresie nie zadziała.
Jak możemy pomóc
Doświadczenie z sekcji pirotechnicznych jednostki specjalnej przekładamy na proste instrukcje dla zwykłych ludzi. Przeglądamy obecne procedury, przygotowujemy brakujące dokumenty (w tym kartę zgłoszenia), porządkujemy role i omawiamy wszystko z personelem – spokojnie i bez straszenia.
Więcej: Ładunki i alarmy bombowe – procedury dla firm, szkół i instytucji oraz szkolenia i ćwiczenia dla personelu.
Pierwsza rozmowa jest bezpłatna: 606 515 647.